Τάτλιν: Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή
  • Υπότιτλος
    Aριστερός μοντερνισμός και Οχτωβριανή επανάσταση
Συγγραφέας
  • Στοιχεία έκδοσης
    χαρτόδετο, σχήμα 22,5x22,5 cm
  • Ημερομηνία έκδοσης
Tιμή
€0.00
Σύντομη περιγραφή

100 χρόνια από την παρουσίαση του μνημείου του Τάτλιν για την ΙΙΙ Διεθνή

Μια συνάντηση της αριστερής τέχνης και της σοσιαλιστικής επανάστασης

Στις 8 Νοέμβρη 1920 στην Πετρούπολη, την επόμενη μέρα τής 3ης επετείου της Οχτωβριανής Επανάστασης και καθώς συνεχιζόταν ο Εμφύλιος Πόλεμος, ο Βλαντίμιρ Τάτλιν παρουσίασε τα σχέδια και ένα μοντέλο για το Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή, παραγγελία της Λαϊκής Επιτροπής Διαφωτισμού της νεαρής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Το Μάρτη 1919 είχε πραγματοποιηθεί στη Μόσχα το ιδρυτικό (πρώτο) συνέδριο της Κομουνιστικής ΙΙΙης Διεθνούς (ΚομΙντερν). Στα 100 χρόνια από το 1920, το Μνημείο αναδείχτηκε ως το κύριο επίτευγμα τής όσμωσης Τέχνης και Σοσιαλιστικής Επανάστασης.  

Σε απόλυτη αντίθεση με τα στατικά συμβολικά δημόσια μνημεία, ο Τάτλιν πρότεινε την ανέγερση μιας κατασκευής ύψους 400 μ. από μέταλλο και γυαλί, πάνω από τον ποταμό Νέβα της Πετρούπολης, σε διαρκή λειτουργία ως το παγκόσμιο Κέντρο της ΚομΙντερν. Το Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή θα ανυψωνόταν από το έδαφος με δυο έλικες, ως έκφραση της διαλεκτικής κίνησης της γνώσης, και ένα στιβαρό διαγώνιο άξονα παράλληλο με τον άξονα της Γης. Ανάμεσα τους, τέσσερις τεράστιες γυάλινες αίθουσες – σε σχήμα κύβου, πυραμίδας, κυλίνδρου, και ημισφαιρίου – σε κατακόρυφη διάταξη και περιστροφή γύρω απ’ τον άξονα τους θα στέγαζαν τα τμήματα τής ΙΙΙης Διεθνούς.

Σ’ αυτό το δοκίμιο τεκμηριώνεται ότι η πρόταση του Τάτλιν για το Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή προήλθε από τη συνάντηση και ένταξη της Αριστερής Τέχνης στη Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917.

 

Ο Νίκος Αξαρλής γεννήθηκε στον Πειραιά το 1950 και είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Νότινγκχαμ (1977).

Εργάστηκε στον τομέα του πολιτισμού στο Λονδίνο, ενώ στην Ελλάδα εργάστηκε στο ράδιο και στην τηλεόραση. Είναι συντάχτης τής βιβλιογραφικής πρότασης Ρωσική και Σοβιετική Πρωτοπορία (Ελληνικό Κέντρο Βιβλίου, 1998) και συγγραφέας της μελέτης Δημοτικό Θέατρο Πειραιά – θέατρο και πόλη (Οδός Πανός 2001).