Δείτε μέσα
Η Λογική της Ιστορίας
  • Υπότιτλος
    Ζητήματα θεωρίας και μεθοδολογίας
  • Μετάφραση - Επιμέλεια - Πρόλογος: Δημήτρης Πατέλης
  • ISBN
    978-960-6750-74-8
  • Στοιχεία έκδοσης
    Χαρτόδετο 15,5x24 cm
  • Σελίδες
    520
  • Ημερομηνία έκδοσης
Tιμή
€21.30
Σύντομη περιγραφή

Νέα, 2η βελτιωμένη έκδοση του κλασικού και θεμελιακού έργου του Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του.

Μήπως βιώνουμε το τέλος της ιστορίας; Μήπως η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη να αυτοκαταστραφεί σ’ έναν κόμβο ανυπέρβλητων, ανορθόλογων και ακατάληπτων, κρίσεων, συρράξεων και αδιεξόδων; Μήπως δεν υπάρχει πλέον νόημα και προοπτική για τον άνθρωπο; Και όμως, η ιστορία έχει τους νόμους της, έχει τη λογική της, έχει νόημα και προοπτική…

Στο παρόν βιβλίο προτείνεται μια πρωτότυπη επιστημονική ανακάλυψη: η εννοιολογική σύλληψη της δομής της κοινωνίας και της ανάπτυξής της. Είναι η μοναδική μετά το Κεφάλαιο του Κ. Μαρξ διαλεκτική σύνθεση στο πεδίο της κοινωνικής θεωρίας και της κοινωνικής φιλοσοφίας. Μια σύνθεση που δρομολογεί τη διαλεκτική υπέρβαση-άρση του κεκτημένου της κοινωνικής θεωρίας, και ιδιαίτερα του κλασικού μαρξισμού. Προέκυψε μέσω της δημιουργικής ανάπτυξης της λογικής του Κεφαλαίου, που επέτρεψε στο συγγραφέα να αναδείξει συστηματικά την ενδότερη αμοιβαία συνάφεια των νόμων και των κατηγοριών της θεωρίας της κοινωνικής ανάπτυξης.

Η ιστορική διαδικασία αναλύεται εδώ υπό το πρίσμα της διαλεκτικής σχέσης μεταξύ φυσικού και κοινωνικού. Η δομή και η ιστορία της ανάπτυξης της ανθρωπότητας εξετάζονται εδώ υπό το πρίσμα της θετικά προσδιορισμένης ώριμης (αταξικής) κοινωνίας, της χειραφετημένης από την εκμετάλλευση και ενοποιημένης σε παγκόσμια κλίμακα ανθρωπότητας. Η τελευταία συνιστά την αυθεντικά ανθρώπινη ιστορία έναντι της (προταξικής και ταξικής) προϊστορίας της ανθρωπότητας, στο πλαίσιο μιας πρωτότυπης θεωρητικής περιοδολόγησης της ιστορίας.

Η ιστορία δεν είναι αποκλειστικό πεδίο δράσης του τυχαίου και της βουλητικής αυθαιρεσίας. Το παρελθόν, το παρόν και οι προοπτικές ανάπτυξης της ανθρωπότητας συγκροτούν μιαν ενιαία νομοτελή (αλλά όχι τελεολογική) διαδικασία. Οι νόμοι που διέπουν την κοινωνική ανάπτυξη δεν είναι στατικοί και αμετάβλητοι. Η νομοτέλεια της ιστορίας ανακύπτει, διαμορφώνεται και ωριμάζει μέσα στο γίγνεσθαι της κοινωνικής ολότητας και εκδηλώνεται ιδιότυπα στις εκάστοτε εποχές και συγκυρίες, ως φάσμα δυνατοτήτων της αναβαθμιζόμενης δράσης των ανθρώπων. Οι άνθρωποι μπορούν να διαγνώσουν, να επιταχύνουν είτε να επιβραδύνουν αυτή τη νομοτελή ανάπτυξη, αλλά δεν μπορούν να την καταργήσουν ή να την αγνοήσουν. Εξοπλισμένοι με τη θεωρία και τη μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας, όσοι δεν αρκούνται στο ρόλο του απλού θεατή, οι επαναστάτες της εποχής αναβαθμίζουν ριζικά τη θετική προοπτική της κοινωνίας.

Η συστηματική μελέτη και κριτική αφομοίωση των κεκτημένων του έργου καταδεικνύουν ότι αυτό σηματοδοτεί μια ριζική αναβάθμιση της επαναστατικής θεωρίας, πράξης και στάσης ζωής της εποχής μας, μια ριζική καμπή στη γνώση, ως αναγκαίο όρο για τον νικηφόρο επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Το όνομα και το έργο του Βίκτορα Βαζιούλιν θα εμπνέουν διά μέσου των αιώνων γενεές μαχητών του θεωρητικού και πρακτικού αγώνα για την ενοποίηση της ανθρωπότητας.

Victor Alekseyevich Vaziulin

Ο Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν (Victor Alekseyevich Vaziulin) γεννήθηκε στη Μόσχα το 1932 και πέθανε στην ίδια πόλη το 2012. ΄Ηταν Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Λομονόσοφ της Μόσχας, από τους σημαντικότερους σοβιετικούς στοχαστές, ιδρυτής μιας νέας κατεύθυνσης στο πεδίο της φιλοσοφίας, της διαλεκτικής λογικής και μεθοδολογίας της επιστήμης και της κοινωνικής θεωρίας. Τα βασικά επιστημονικά επιτεύγματα του είναι τα ακόλουθα:

1. Η αποκάλυψη της λογικής του θεωρητικού μέρους του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ, της διαλεκτικής μεθοδολογίας του οργανικού όλου. 2. Η συγκεκριμένη-ιστορική προσέγγιση του μαρξισμού, ως επιστημονικού συστήματος, αναπτυσσόμενου μέσω της εμφάνισης και επίλυσης νομοτελών αντιφάσεων. 3. Η ανάδειξη του θεωρητικού και μεθοδολογικού κεκτημένου του μαρξισμού, των ιστορικών δυνατοτήτων και περιορισμών του. 4. Η προσέγγιση της επιστημονικής νόησης ως φυσικοϊστορικής διαδικασίας. 5. Η ανακάλυψη της λογικής της δομής και της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις του, ως «επιστημονική προσπάθεια επαναστατικοποίησης της επιστήμης» και θεωρητικής εξέτασης των βαθύτερων αναγκών της ανθρωπότητας, άνοιξαν το δρόμο για την διαλεκτική ανάπτυξη – «άρση» του  μαρξισμού, στα πλαίσια μιας πιο ανεπτυγμένης θεωρίας περί κοινωνίας, διανοίγοντας ένα φάσμα νέων ερευνητικών προγραμμάτων.

Το ερευνητικό και παιδαγωγικό έργο του Β.Α. Βαζιούλιν ήταν εσωτερικά συνυφασμένο με την στάση ζωής του. Η σκέψη και η στάση του θεωρούταν «αιρετική» επί Ε.Σ.Σ.Δ. Ακόμα πιο «αιρετική» φαντάζει στους πεζούς καιρούς μας. Είναι δύσκολο να είναι κάποιος επαναστάτης στην επιστήμη σε συνθήκες καταιγιστικής αντεπίθεσης του πραγματισμού και κάθε λογής ανορθολογισμού. Ακόμα δυσκολότερο, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι να συνειδητοποιήσει κάποιος την ζωτική σημασία της ανάπτυξης της κοινωνικής θεωρίας και σε αντίθεση με το ρεύμα, σκόπιμα να αφιερώνει τις προσπάθειές του σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Ο Βίκτωρ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν υπήρξε ο εμπνευστής και ο επιστημονικός καθοδηγητής της διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας». Η Διεθνής Σχολή «Λογική της Ιστορίας» (Δ.Σ.Λ.Ι.) ιδρύθηκε από μαθητές-ομοϊδεάτες του από πολλές χώρες.

          Βασικά έργα του:

  • Η λογική του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ. 1968, 2002.
  • Το γίγνεσθαι της μεθόδου επιστημονικής έρευνας του Κ. Μαρξ. (Λογική πτυχή). 1975.
  • Η διαλεκτική της ιστορικής διαδικασίας και η μεθοδολογία της έρευνάς της. 1978.
  • Η Λογική της Ιστορίας. 1988.