Γιάννης Τόλιος

Γιάννης Τόλιος

Ο Γιάννης Τόλιος γεννήθηκε στη Λαμπεία Ηλείας. Απόφοιτος Πανεπιστημίου Πειραιά, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Λονδίνου (Berkbeck College) και στο Πανεπιστήμιο «Λομονόσοφ» της Μόσχας. Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών (Ph.D.) στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθήνας.

Μιλάει αγγλικά και ρωσικά. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Εργάστηκε ως ειδικός επιστήμονας-οικονομολόγος στη Δ/ση Μελετών και Προγραμματισμού της Αγροτικής Τράπεζας (ΑΤΕ), στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών-(ΚΜΕ) και μετακλητός υπάλληλος στην Ελληνική Βουλή. Την περίοδο της χούντας πήρε ενεργό μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και για τη δράση του συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε. Μετά τη μεταπολίτευση συμμετείχε δραστήρια σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Εκλεγμένος για χρόνια στη Σ.τ.Α του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, συμμετέχει στο «Workshop» των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια «Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική στην Ευρώπη», στο «Ευρωπαϊκό Δίκτυο Αυτοδυναμίας Τροφίμων», κά. Συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων, σε επίκαιρα οικονομικά και κοινωνικά θέματα. Κυριότερες επιστημονικές εργασίες, «Κατανομή και ανακατανομή Εθνικού Εισοδήματος» (1983), «Σύγχρονος Καπιταλισμός, τάσεις ανάπτυξης και αντιθέσεις» (1991), «Συγκέντρωση Κεφαλαίου, Οικονομικοί Όμιλοι και Οικονομική Ελίτ» (1999), «Συγκέντρωση Κεφαλαίου, Βιομηχανικοί Όμιλοι και Βιομηχανική Πολιτική» (2003), κά.

Περιβάλλον και Αγροτική πολιτική σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης
Εναλλακτική στρατηγική αυτοδυναμίας τροφίμων

Οι συντελούμενες «κλιματικές αλλαγές», μεταβάλλουν το φυσικό και οικονομικό περιβάλλον άσκησης της αγροτικής δραστηριότητας. Η ενεργειακή κρίση και η παραγωγή βιοκαυσίμων, εντείνουν τη διατροφική κρίση και ακρίβεια στα τρόφιμα. Οι πολιτικές απορύθμισης και εφαρμογής των δογμάτων της «ελεύθερης αγοράς» στο εμπόριο αγροτικών προϊόντων, σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις του «Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου» (ΠΟΕ), επιδεινώνουν τη θέση των μικρομεσαίων αγροτών, ιδιαίτερα των χωρών του Νότου. Ταυτόχρονα η νέα «κοινή αγροτική πολιτική» (ΚΑΠ) της ΕΕ, ελαχιστοποιεί τα περιθώρια επιβίωσης της «οικογενειακής γεωργίας», ενώ η δράση των διαφόρων «καρτέλ» στην τροφική αλυσίδα, συρρικνώνουν το εισόδημα παραγωγών και καταναλωτών. Τέλος τα αδιέξοδα του εντατικού μοντέλου γεωργίας αποκτούν νέα διάσταση, με την προσπάθεια επιβολής των «μεταλλαγμένων τροφίμων» από τις πολυεθνικές της βιοτεχνολογίας, κά.